Wonden Likken

Dit verhaal gaat deze keer niet over een vangst maar over
een verpletterende nederlaag.

Vorig jaar ben ik ze voor het eerst tegengekomen, het zijn
een groepje koi  karpers van zo een 50/60
cm en een in mijn ogen zeer grote karper, bevend heb ik eens tijdens langdurende observaties een wazige (dus slecht)
gelukte foto met mijn mobiel kunnen maken waarna ze weer spoorslags verdwenen en weken uit het
zicht bleven.

Die grote karper bleef maar in mijn hoofd zitten malen en al
mijn tijd en energie stak ik in deze vis, d
ie wilde ik een keer vangen met de penhengel, die speciaal
is aangeschaft voor “powersituaties”

Ook dit jaar voor mijn vakantie naar Frankrijk ben ik een
maand bezig geweest om ze te vinden.

Note: Na 75 karpers te hebben gevangen op een
zelfhaaksysteem in France was het wel weer eens tijd voor het echte penwerk;)

Dat is gelukt, op een water van een paar kilometer lengte
verbleven ze meestal in een plantenrijk gebied van slechts een 50 meter, concurrentie
van andere karpervissers had ik niet te vrezen omdat het eigenlijk een onooglijk
slootje was..vol met waterplanten maar dat wel in verbinding staat via aan het
oog ontrokken duikers.

Iedere keer  was de
grote karper een korte periode (vanaf s”morgens een uur of 6 tot s”morgens 9 uur) aan
het slurpen aan de waterplanten die tot aan de oppervlakte groeiden,ademloos
zag ik vaak de massieve vis zijn rug verheffen uit de planten.

Na die tijd stopte iedere activiteit en was het slootje uitgestorven.
Ondertussen ben ik wel wat gewend, maar hiervan gierden elke
keer de zenuwen door mijn lijf.

Het  plan was om de
karper te gaan belagen met hondenbrokken en pennen op een vooraf gemaakte
voerplek.

Dat dit tot een gekmakend tafereel zou zorgen daar kwam ik
wel achter…

Bij aanvang voerde ik eerst een redelijke hoeveelheid
brokken op verschillende plekken in het 50 meter gebied.

Daarna maakte ik een 1 voerplek van partikels voor de pen,
vanaf de penstek kon ik de gevoerde hondenbrokken in de gaten houden en vanaf
de brokken kon ik de penplek in de gaten houden.

Als ik aan het pennen was dan kwam  de vis redelijk vlot op de brokken af, de
brokken werden in vol vertrouwen genomen, viste ik met brokken dan werd ik gek
van de bellen plakkaten op de penstek.

Hoe vaak ik de montage heb verwisseld ..dan weer drijvend
dan weer pennen…ik weet het niet meer.

Het was een kat en muis spelletje aan het worden.
Effectief was het zeker niet.

Vanaf nu word er alleen met de brokken gevist.
Aan een 0.30 hoofdlijn word rechtstreeks de haak geknoopt,
en aan de bocht van de haak word rechtstreeks een hondenbrok gehaakt .

Het aas word ingelegd tussen de waterplanten waar de karper in
vertrouwen de voerbrokken tussenuit aan het zuigen is,b
loedstollend zie ik de enorme toeter mijn brok benaderen,
en de vis maakt dezelfde slobberende zuigende bewegingen.

Onmiddellijk constateert de karper dat mijn brok zich anders
gedraagt  doordat de brok “niet meekomt” vermoedelijk
omdat de kale haak wat weerstand geeft door de waterplanten.

Met een enorme zwaai (foute boel) neemt hij afstand en laat zich niet
meer zien.

Een volgende keer besluit ik de haak met het aas net buiten
de plantenrand  aan te bieden,o
ok nu worden de losliggende brokken in vertrouwen genomen.

En net als de vorige keren zie ik die enorme toeter mijn aas
tot een paar centimeter benaderen en pakt de brok! om het in een fractie van
een seconde weer los te laten

Ook nu maakt de “klappen van de zweep” kennende karper rechtsomkeert
en mij in vertwijfeling achter latend .

Waarschijnlijk heeft de vis  de “stugge”hoofdlijn opgemerkt.

Een volgende keer maak ik gebruik van een lange soepele gevlochten
onderlijn waar de hondenbrok gemonteerd is aan een hair.

De onderlijn en de hoofdlijn worden beide voorzien van een 8
knoop en aan elkaar gelust.

Ook hier weet de karper weer onderscheid te maken tussen
vrij liggend aas en subtiel aangeboden aas….

Om niet gekker te worden als ik nu al ben geef ik het vissen
met de brokken op.

Ondertussen ben ik al weken bezig  en iedere keer leer ik door schade en schande wat bij en probeer
door een kleine verandering/verbetering de vis om de tuin te leiden, maar iedere
keer trek ik aan het kortste eind…..

Penvissen, het is natuurlijk bizar als je de door jou
gewenste karper regelmatig aan de oppervlakte ziet azen en dat je dan hoopt dat
hij op je aangevoerde stek af gaat komen.

Gisteren was ik er weer vroeg bij en maak een partikel voerplek,ondertussen rij ik naar een ander water om te kijken of daar
nog iets te beleven valt.

Na een uurtje kom ik terug  bij het slootje en zie “mijn karper” aan de
oppervlakte bovenop het voer staan!

In afwachting doe ik helemaal niks…de penhengel is klaar de
pendiepte is goed afgesteld de haak is nieuw en vlijmscherp het aas zit aan de
haak, nu moet mijn vriend nog gaan zakken…

En dat doet hij! enorme bruis plakkaten stijgen naar de
oppervlakte mij hart komt bonkend mijn strot uit.

Een meter naast het bruisend geweld laat ik tergend
langzaam de pen voorzien van harde mais op een hair zakken.

Het kan nu niet meer misgaan prent ik mezelf in om wat
rustiger te worden,het lukt maar niet…

Wat is het penvissen toch een beestachtig adrenaline verhogende  materie, met niets te vergelijken.
Er komt beweging in het subtiele pennetje en het verdwijnt
langzaam onderwater het volgdrijvertje gaat mee en ik sla zo vast als een huis
op de door mij zo gewenste karper.

Met een tot breken toe gebogen hengel  en een zwaar afgestelde slip weet de vis toch een
aantal meters  lijn te winnen en gaat als
een langzaam op gang komende intercity gewoon door..niet te stoppen ..niet te
houden.. na tien meter is het over de vis zwemt zich vast in een obstakel
onderwater……KUT!!! mijn pennetje komt naar boven drijven om te zeggen het is over
Hans.

In verbijstering zit ik een sigaret te roken en alles te
overdenken wat een desillusie!

Maanden heb ik hier naar uit gekeken  en dan sta je nog met lege handen.

Ik word uit mijn droom verlost door de werkelijkheid, een
grommende vrachtauto zie ik tot aan de sloot naderen.

Met een kraan word er een maaiboot in het water geplaatst.

Ik raak volledig in paniek ren er naar toe en probeer de maaiman op andere
gedachte te brengen, wat ga je GVD doen? Waarom? Weet je wel  dat alles naar de kloten gaat? slaan die gruwelijke
messen de karpers niet kapot? Hun wereldje gaat eraan….LUL!
Sorry voor deze uitladingen soms ben ik niet rationeel..
Karpervissen roept soms erg veel emoties op….

Onverstoorbaar zegt de man dat het moet van het waterschap
om de doorstroming te bevorderen.

Met veel kabaal word het maaiende monster in werking gezet en
weet de sloot in een paar tellen te veranderen 
in een uitzichtloze modderpoel ontdaan van de geliefde waterplanten van
mijn waardige tegenstander die mij een verpletterende nederlaag heeft bezorgd.

Een wondenlikkende groet van Hans


Dit artikel is oorspronkelijk gepubliceerd op de blog van Hans Koeslag en met toestemming geplaatst op hengelsportnieuws.nl.