Voldoening!

Vrijdagochtend 8.00 uur,
De laatste dag van m’n vakantie, de afgelopen 2 weken veel op het water gezeten. Met wisselende resultaten, enkele mooie vissen gevangen, de grootste was een snoek van 88 cm.
Toen ik die zag dacht ik een nieuw pr te hebben, dat staat op 89 cm, door d’r omvang leek ze een stuk groter.
weer niet..
weer niet..
Een paar dagen later ving ik er trouwens nog 1, weer 88 cm.. Ik werd er die dag volledig uitgevist door m’n maatje, zijn teller stond toen al op 5 snoeken, 1snoekbaars van 83cm en een baarsje. 
Gisteren deed hij het weer, eerst ving hij weer zo’n grote snoekbaars (82cm) en een tijdje later toen we de moed op snoek al opgegeven hadden haakte hij iets groots. In onze jacht op de metersnoek lag hij al een stuk voor..
Hij  ging van 80 naar 90cm, van 97 naar 1.08m en nu verbeterde hij het weer..
fijne vismaat met z'n monster
fijne vismaat met z’n monster
1.12 meter pff..
Later ving hij er nog 2 bij en ik moest het met 2 baarsjes doen. Een beetje gefrustreerd was ik wel..
Vandaag haal ik ‘m toch maar weer op,  ik heb tenslotte een fotograaf nodig grapte ik. Vandaag is het namelijk mijn beurt… Onderweg leest m’n maat nog een artikel voor over dat grote snoeken in de zomer vaker aan niet te groot kunstaas gevangen worden. Die van gister had hij aan een aruku shad, ook niet echt groot.. Toch maar rekening mee houden dan.
Bij het uitladen en optuigen van de kajaks kom ik nog een salmo slider van 7cm tegen die nog in de verpakking zit. Deze had ik gekregen van Daniël omdat hij er eentje van mij afgegooid had. Die moet vandaag ook maar ’s nat worden bedenk ik me, en ik leg hem in de kajak..
Eenmaal op het water vissen we eerst werpend een stek af waarbij Daniël een baarsje vangt. Ik vang weer niks. Het plan was om vandaag een flink stuk te gaan trollen, we zitten op groot water en we hebben nog genoeg te verkennen. Ik vertrek alvast als Daniël nog wat worpjes doet. Na een aantal kilometer zonder reactie besluit ik om maar weer om te draaien, er staan redelijke golven waardoor het niet zo heel lekker varen is.
Toch maar de eerste stek verder uitkammen dan, na talloze worpen vang ik eindelijk m’n eerste visje. Een baarsje op het slidertje. Nou, ik ben in ieder geval van de nul af.. Daniel had ondertussen al een aantal baarsjes en een snoek. Het baarsje had m’n vertrouwen in een goede afloop nog niet echt opgevijzeld. Ik ging nog maar ’s een ander stekje proberen..
Hier wist ik nog wat plantenbedden te staan waar je redelijk overheen kan vissen. Het slidertje hangt nog steeds in de speld.  Na de derde worp tik ik ‘m weer binnen totdat ik denk  vast te zitten in zo’n plantenbed.. Of  voel ik nou vis? Ja dus, er trekt iets terug, voor de zekerheid sla ik nog maar even aan. Dit voelt best massief maar er gebeurt niet zo veel, even zie ik een glimp van de vis. Snoek, best een mooie, al lijkt ie niet echt groot. De snoek krijgt door wat er aan de hand is en begint tegengas te geven, de slip staat niet al te vast en ze neemt meters, toch wel een sterke vis.. Ik zet m’n slip wat vaster zodat ik wat meer tegendruk kan geven, ik win wat meters terug maar ze worden er net zo makkelijk weer af getrokken. Ze zwemt richting het diepere water wat ik wel best vind, hier staan weinig obstakels.. 
Ik begin te beseffen dat ik hier toch wel ’s met een pr aan het knokken kan zijn. Daniel zit nog een paar honderd meter verderop en ik geef maar een flinke brul. Gelukkig staat de wind goed en hoort hij het… Ik zet m’n slip nog een tikkie vaster zodat ik nog iets meer druk kan geven, ik wil de dril niet te lang laten duren natuurlijk.. Langzaam win ik meters terug maar ik word nog een aantal keer op sleeptouw genomen. Echt kicke zo’n kajak met snoekaandrijving!
Dan komt het moment dat ik ze voor het eerst echt zie.. Wooow! Deze gaat dik over de meter! Dit mag niet niet meer misgaan, ze sputtert nog een paar keer tegen maar dan kan ik ze pakken.. Eventjes mag ze in de kajak voor een paar foto’s en het meetlint.  Beetje lastig meten maar ik kom op 1.12meter.. Echt een fantastische vis!
Yes!
Ze mag weer terug het water in en ze heeft gelukkig niet lang nodig om bij te komen. Met een klap van d’r staart verdwijnt ze weer in het diepe..
Ik heb iets langer nodig om bij te komen… Met allebei m’n armen in de lucht en een grijns van oor tot oor!  Eindelijk! 
Minutenlang zit ik na te genieten, ik ben klaar voor vandaag…  Natuurlijk vissen we nog even door en we vangen er allebei nog een, die van mij is zo’n 80 cm.. Het doet er helemaal niet meer toe..
Met een voldaan gevoel ga ik op huis aan, de lijnen blijven binnenboord want de bonusvis heb ik al lang gevangen..
onvergetelijk..
onvergetelijk..


Dit artikel is oorspronkelijk gepubliceerd op de blog van Ronald’s Visblog en met toestemming geplaatst op hengelsportnieuws.nl.