Vader-zoon-dagje in de Voordelta

Hey allemaal

Vorige week zag het er naar uit dat de zomer weer volop in ’t land zou komen. De hoogste tijd dus om enkele vissessies in te plannen. De visserij is momenteel niet zo best en het is meestal maar wat aanmodderen en sprokkelen om wat visjes te vangen. Wat zwemt er momenteel op de Oosterschelde en de Voordelta dan nog rond: haai, rog, zeebaars, hier en daar wat tong en bot. Aangezien we naar doodtij gingen, koos ik voor onze haaienstek aan de noordkant van de Oosterscheldekering uit ons boek ‘De Voordelta’). Hier loopt met afgaand water dan toch nog een leuk stroompje.

Het werd een vader-zoon-dagje met Sven en Manu en ikzelf en Olivier aan boord. Op woensdagavond kreeg ik nog een berichtje via Kevin dat de Roompotsluis gestremd zou zijn van 8 uur tot 16 uur. We konden rond half acht nog net met de laatste schutting mee en kort hierna verlieten we de buitenhaven van Neeltje Jans richting noorden.

Anker erin op een 15-tal meter diepte en na een half uurtje kwam de ebstroom erin. De westenwind zorgde er echter voor dat het zeetje er niet plat bij lag en, zeker in het begin, hadden we de driftzak nodig om een beetje stabiel op stroom te liggen.

Ik en Olivier visten de hele dag met wapperlijnen, voorzien van haken 3/0 tot 1/0 in pennel-montage met enkele zagers erop. Sven en Manu verkozen te vissen met één enkele steekzager op een enkele haak maat 2/0 te vissen. Steekzagers hadden we voldoende bij en zelfs nog een beetje back-up aas onder de vorm van diepgevroren inktvis en krabben. Ik bewaar diepgevroren aas tijdens de visdag in enkele thermossen in de koelbox. Op het einde van de visdag zijn ze dan nog steeds keihard bevroren en het deel dat je niet gebruikt hebt, kan zo weer in de vriezer.

We verwachtten niet veel aanbeten, dus het was lekker relaxed wachten op een mooie aanbeet op één van de hengels. Sven kreeg de eerste beet en ving al snel een leuke haai. Kort hierna kreeg Olivier een mooie beet en ving een net geen maatse zeebaars. Zo liep het eigenlijk een uurtje of drie door en en kwam er regelmatig een zeebaars aan boord. Olivier kon de grootste vangen, een leuke vijftiger. Halverwege de dag zijn we even ondiep tegen de plaat gaan liggen maar hier kregen we geen aanbeet.

Met het opkomende water trokken we terug naar de eerste stek en weer vingen we wat zeebaars. Kort na vier uur zijn we dan voldaan terug gevaren naar Colijnsplaat. Een topdagje en iedereen had zijn visje gevangen op ondergetekende na, maar ik genoot achteraf dan weer na bij het schrijven van dit verslagje.

Grtz
Nico


Dit artikel is oorspronkelijk gepubliceerd op de blog van De Kleine Bootvisser en met toestemming geplaatst op hengelsportnieuws.nl.