Over gelukspetten, slapeloze nachten, behulpzame Deltavissers en meer…

Hey allemaal

Onverwacht viel de verwachting voor zondag heel goed mee. Ik heb dan ook snel Paul opgebeld en die had wel zin in een dagje op zee. Het was voor hem namelijk al wel enkele jaren geleden dat hij viste. Gelukkig kon ik voor aas weer bij Leo van Zagers-Zeepieren terecht voor aas en die leverde dit weer perfect af. (bedankt leo!)  ’s Morgens trokken we dus vol goede moed, klaargemaakte hengels, benzine en 2 kilo aas in de richting sluis. Net buiten de haven kon ik echter niet meer sturen maar na het anker onmiddellijk uitgeworpen te hebben, kon ik het euvel snel verhelpen, OEF! De stuurpal was losgekomen. Gelukkig konden we onze tocht snel verder zetten.
Ik verkoos om te starten aan de R5 op een 14 meter diepte. We hoopten stilletjes op een eerste gul, alhoewel de berichten stug wijting en schar blijven vermelden. Zelfs op de Westerschelde worden er bijster weinig gulletjes gevangen momenteel. De watertemperatuur is waarschijnlijk nog een tikkeltje te hoog. Het eerste uur ging het niet vlot en er zat bovendien nog redelijk veel ondermaatse vis bij.

Wat scharretjes van ca. 22 cm, een paar zeebaarsjes en enkele maatse wijtingen, geen vetpot dus. Bovendien dreef hier veel groen rond en ik besliste daarom snel om het aan de R1 te gaan proberen en iets tevens ondieper te ankeren.

Blijkbaar was dit een goede zet want de tripletten maatse vis kwamen hier wel gestaag boven en hier was geen drijvend zeewier te bespeuren. Paul haalde zijn vissershartje op en is weer helemaal verkocht aan het zeevissen. Het meeste was het schar en wijting met af en toe een dikke bot ertussen. Rond drie uur trokken we terug richting sluis maar onderweg bleek dat mijn benzinetank zo goed als leeg was! (oorzaak?? Misschien iets meer verbruiktdoor aangroei?)  De 10 liter reservebenzine heb ik in de tank gegoten en zo geraakte ik al tot de buitenhaven van Neeltje Jans. Hier kon ik van een heel behulpzame Deltavisser (Delta 302) 20 liter overkopen en zo geraakten we toch nog veilig terug in Colijnsplaat. (Duizendmaal dank Richard!)

Meestal heb ik voorafgaand aan een vistocht een slapeloze nacht door de zenuwen en de stress. Wat zal de visdag brengen? Zal alles goed verlopen? Meestal is dit eigenlijk voor niets nodig, maar deze keer had ik dus wel het juiste voorgevoel maar dankzij mijn ‘gelukspet’ (bedankt Joery, die geef ik nooit meer af!) liep alles toch goed af.

grtz
Kevin


Dit artikel is oorspronkelijk gepubliceerd op de blog van De Kleine Bootvisser en met toestemming geplaatst op hengelsportnieuws.nl.