Op mijn gemak – deel 3

Om de natuur in actie te zien hoef ik de laatste tijd mijn tuin niet uit. In mijn beukenhaag broedt een merel op vier prachtige eitjes, in mijn nestkastje zijn pimpelmeesjes actief en een reiger staat op het dak van de buurman de situatie te observeren.

Toch blijf ik de drang behouden het uitgestrekte landschap van Drenthe in te trekken. Terwijl ik ’s middags tijdens een familie-uitje op een hoge toren sta en over onze bossen uitkijk droom ik al over de avond. Lekker vissen op mijn voerplekje! Het plekje waar iedere dag een blikje maïs te water gaat! Ik hoop op de vangst van een aantal prachtige Tinca Tinca’s, maar tot nu toe vang ik op die stek alleen maar brasems. Zou daar deze avond verandering in komen?

Het familie-uitje werd afgesloten met een etentje. Leuk, maar dit betekende ook later vissen en dus in het donker vissen. Een breekstaafje bood uitkomst. Meerdere keren verdween het lichtpuntje in de diepte. Telkens was er de hoop op het haken van een zeelt, maar helaas… zoals op onderstaande foto te zien is bleef het bij brasems. Toch heb ik lekker gevist. Brasems vangen is ook leuk en alleen al de hoop op het vangen van een zeelt geeft een prettig gevoel.  

Tot de volgende keer! Misschien dan met zeelt…


Dit artikel is oorspronkelijk gepubliceerd op de blog van Koen Verweij.