Op mijn gemak – deel 12

De druk is eraf. Bijna vakantie en dus heb ik tijd om mijn foto’s te ordenen van de afgelopen periode. Een à twee keer per week heb ik een korte sessie gevist. Sessies van hooguit anderhalf uur, maar ik heb wel gevangen!

Vorig jaar viste ik veel nachtjes en begon het vissen vaak pas als de zon onder ging. Nu is de zonsondergang het signaal om weer huiswaarts te gaan. Hoewel? Tijdens de vakantieperiode ga ik misschien toch weer een nachtje weg. Onder het mom van vissen even lekker wildkamperen… en wie weet levert het ook nog een mooie vangst op!

Op de bovenste foto toon ik een karpertje, maar brasems is toch voornamelijk wat de klok slaat. Tijdens het statisch vissen zit ik niet te wachten op deze soort, maar bij het feedervissen geven ze goed vermaak en als dan tussendoor ineens een karpertje aan de stok begint te trekken is het altijd weer schrikken. Wat dat betreft is het wel vergelijkbaar met de ervaring van een gillende beetmelder. Tenminste… dat vind ik dan…

Toch is het doel de afgelopen tijd niet zozeer karper geweest. De zeelt met al zijn verschillende verschijningsvormen zat meer in mijn gedachte. Bovenstaande donkere beauty is gevangen uit een kanaal. Het kanaal waar ik een tijdje terug een foto van plaatste met regenboog erbij (zie verslag: Op mijn gemak – deel 9).

De tijd is snel gegaan. Het voorjaar is voorbij, de graanvelden worden al geel. Als je goed kijkt naar deze foto kun je de krekels horen 😉

De laatste sessie bracht ik door aan een prachtig in het bos liggend water. Bovenaan de foto zie je het leliebed. Daar wist ik onderstaande mannetjeszeelt te vangen. Weer een beauty en weer een heel ander type. Vergelijk deze vis maar eens met de donkere kanaalzeelt. Dezelfde soort maar zo anders! Vissen blijft me verwonderen…

Tot de volgende keer…


Dit artikel is oorspronkelijk gepubliceerd op de blog van Koen Verweij.