Marathonsessie brengt veel vissoorten: Species-hunting in Nederlands water.

Hey allemaal

Vorige week hebben we eindelijk nog eens kunnen genieten van de visserij op onze Noordzee vanuit Vlissingen. Het plan was om in de voormiddag uit te varen en enkele wrakjes te zoeken en af te vissen en om op de terugweg de avond en de nacht op de tong te vissen op een nieuw stekje onder de kust. het weer was in elk geval geen spelbreker: zo goed als geen wind, strak blauwe lucht en zomerse temperaturen.

Samen met Sven ’s morgens de tanks goed met benzine gevuld en rond 9 uur konden de sluis al aanroepen. Hier konden we nog net bij in geraakten.

Langs de Geul van de Walvisstaart trokken we zo richitng westpit. Op het eerste wrakje kwamen enkele hors- en blauwe makrelen boven, dat viel al mee. Snel trokken we verder en op elk wrak troffen we wel wat vis aan. Vooral grote horsmakrelen konden we vangen, wat poontjes, steenbolken, een pollakje en wat wijting.

Lichte spinhengels maakten het erg leuk en we hadden de hele dag actie. Kort na de kentering konden we ook enkele leuke gulletjes vangen. Deze hadden we wel iets meer verwacht, maar dat bleek vandaag niet te lukken…

Rond vier uur trokken we stilletjes aan terug richting kust om aan Westkapelle een stekje voor de avond te zoeken.

De verse tappen van de dag tevoren en verse kweekzagers van Dixhoorn kwamen nu uit de koelbox. Tonglijntjes aan de hengels en het tweede deel van de visdag kon beginnen. We lagen eerst op ca 25 meter diepte, samen met nog enkele bootjes maar de vloedstroom was hier eigenlijk te fel. Enkel twee scharren en een kleine wijting konden we hier aan de tappen vangen en al snel besloot ik om iets ondieper en meer tegen het strand te gaan liggen. Na wat zoekwerk vond ik een iets dieper stukje van 15 meter diepte leek me perfect; Niet zo veel stroming en wss wat modderbodem, ideaal dus voor de tong.

Al snel kwam de eerste tong er ook uit, ondermaats. Die ging dus terug. Maar al snel kregen we weer beet. Het gekende belletje ging blijkbaar iets later, want vanaf een uur of zes kwamen de tongen gestaag binnenboord.

Verschillende doubletten, twee noordzeekrabben, een toonhaai van 86 cm, een klein gulletje, wijting, botje en een scholletje zorgden voor afwisseling. Nou, dat was dus een beste move en dat beloofde voor de donkere uurtjes.

Toen het donker werd zette de ebstroom echter fel door op deze stek, en eigenlijk wist ik het toen al, we lagen niet goed meer! Te felle stroming is funest voor de tong en inderdaad, tijdens de nacht konden we nog welgeteld drie tongen vangen, verder niets. Mijn theorie dat de tong ondieper trekt om te azen zal wel juist geweest zijn, maar met meer een mooi bakje tong, enkele krabben en de dagvangst van de wrakjes hoor je ons zeker niet klagen!
Bij het eerste licht trokken we dus snel naar Vlissingen om na een vlotte schutting moe maar voldaan naar huis te vertrekken. 
12 vissoorten en wat noordzeekrabben, met recht een vissoortrijke dag en qua specieshunting-gehalte komt dit aardig in de buurt van Engelse normen. (Deze wedstrijdvorm is daar al jaren gekend en kortelings zelfs ook in gebruik genomen op eigen formaat tijdens het Nederlands Kampioenschap kleine boot). Een heel leuke visserij, heel technisch en spannend en misschien wel dé wedstrijdvisserij vanaf de boot van de toekomst?
Een kort vervolgje….
Nico en Wim


Dit artikel is oorspronkelijk gepubliceerd op de blog van De Kleine Bootvisser en met toestemming geplaatst op hengelsportnieuws.nl.