Lekker even winterpennen

‘k Had even genoeg van het sleuren met veel visgerei. Af en toe wil ik terug naar de basis en ‘gewoon’ staren naar een dobbertje.
Afgelopen weekend was het zover. Ik dacht na over wat ik zou gaan doen… na een lange werkweek de auto volstouwen met doodaasmaterialen of even pennen op winterkarpers? Ik koos het laatste.
Ik besloot te gaan vissen bij een stek met een redelijk bestand aan karpers. Voornamelijk kleintjes, maar ook een aantal (voor penbegrippen) redelijk grote vissen.
Zonder voorvoeren begon ik met de broodvlok. Vlak tegen een afstervend plompenveld liet ik het tuigje zakken. Na vijf minuten nog geen beweging. Ik legde opnieuw in, nu een meter naast het plompenveld waar het net iets dieper was. Nu wel beweging! De pen verdween na een klein fel tikje geleidelijk onder water. Ik sloeg aan op een mooi klein karpertje in prachtige winterkleuren. Echt genieten!
Het tweede water dat ik aandeed was redelijk helder en ondiep. Na wat speurwerk zag ik drie schimmen. Eerst dacht ik aan drie karpers, maar een ervan bleek een brasem of kolblei te zijn. Ik zag het aan de puntige rugvin. In plaats van meteen te gaan vissen besloot ik eerst te gaan filmen en observeren. De onderwatercamera positioneerde ik en vervolgens keek ik toe hoe de vissen reageerden op de voor de camera gestrooide maiskorrels. Het was interessant om te zien dat ze actiever werden na het voeren, maar tot azen gingen ze niet over. Ik besloot dat het genoeg was voor vandaag. Het was een heerlijke sessie. Wat ik de volgende keer ga doen? Doodaasvissen of pennen? Ik laat het weer lekker afhangen van het moment. Ik doe waar ik zin in heb en leg mezelf voorlopig even niets op.
Binnenkort plaats ik ook het filmpje van de onderwaterbeelden. Stay tuned!


Dit artikel is oorspronkelijk gepubliceerd op de blog van Koen Verweij.