Een stekelige ochtend.

De laatste weken een paar keer op zeebaars gevist. Ik woon op een kwartiertje rijden van de Nieuwe Waterweg, een hoog aangeschreven zeebaars stek. Vaak vis ik vanaf de strekdammen als de waterstand dit toe laat. Niet geheel zonder risico. De stenen zijn vaak spekglad, grote schepen die passeren veroorzaken waren sunamie’s over de strekdammen waardoor je gewoon weggespoeld wordt als je niet op tijd weg bent. Kortom, ogen open, voorzichtig lopen (ik gebruik een Nordic walking wandelstok als ik over de gladde stenen loop) en niet te stoer doen.
Onlangs een nieuwe zeebaars/zeeforel set aangeschaft. Een Daiwa Lateo 3.00 meter seatrout hengel en een Daiwa Theory 4000HA magseald molen.

Een heerlijke set waar ik met zonder veel inspanning het kunstaas over grote afstanden weg kan zetten. De hengel heeft een gevoelige top maar ook een stevige ruggegraat om weerstand te geven aan een sterke vis in de stroming.
Het kunstaas wat ik gebruik is divers. Vaak Fiish shads en zeeforel line true wobblers en lepels van Savage Gear, maar ook pluggen als de zeebaars hoger zit.
Een paar stevige laarzen en een waadpak, vliegvisvestje en een Vision vliegvis jasje en een schepnet zijn ook niet onbelangrijk op deze locaties.

Ondanks de mooie uitrusting wilde het nog niet erg met de zeebaars vangsen, laat staan zeeforel. Op 2e Pinksterdag beloofde het wederom een zonovergoten dag te worden zoals het de afgelopen 2 maanden al was. Maar het was ook hoog water rond 10 uur in de ochtend. Vroeg uit bed om weer een poging te wagen om een zeebaars te vangen. Aangekomen op de stek zie ik in mijn ooghoeken een grote kring in het water langs de kant…. jagende vis op visbroed welke tussen het wier langs de kant zit. Dat ziet er veelbelovend uit. Helaas was dit eenmalig, geen vis meer aan de oppervlakte zien jagen. De Fiish shad wordt voor de zoveelste keer inmiddels gelanseerd richting horizon. Even op diepte laten komen en dan de shad binnenvissen om zo een zeebaars te verleiden. Ik kijk even naar een grote boot en vis verd..err…nee he… vast. De shad zit vast op het taluut. Pffff ff touwtrekken wie er wint…. ik niet…. een wapperend draadje rest. Gelijk een nieuwe fluorcarbon lijn aanknopen, nieuwe shad eraan en ik kan we verder. Op een kilometer afstand zie ik de vloed al opkomen tegen het water van de rivier. Langzaam maar zeker stijgt het water voor mijn voeten. De shad gaat weer richting horizon, met korte halen weer binnengevist… een meter of 15 voor de kant een knal op de hengel. Vis… de hengel gaat rond en de slip giert. Geen scholen baarsje. Na een korte dril komt er langzaam maar zeker een flinke zeebaars richting het net. Ik kan mijn geluk niet op. Voorzichtig de gestekelde ridder onthaken en wat foto’s nemen alvorens de vis van 56 cm.weer terug het zoute water in gaat.

Duikende meeuwen op jacht naar een school visjes, vaak azen hieronder ook de zeebaarzen op dezelfde prooi.


Dit artikel is oorspronkelijk gepubliceerd op de blog van Rieg’s vis weblog en met toestemming geplaatst op hengelsportnieuws.nl.