De Jacht – Metersnoek 58

Net als vorig jaar startte ik het nieuwe snoekseizoen bij een smal kanaaltje. Dit kanaaltje heeft mij nog niet vaak in de steek gelaten. Ik vang er bijna altijd wel een snoek. Een superstek zou je denken, maar de metersnoeken zijn er schaars en dat is toch waar ik naar op jacht ben. De eerste sessie van het seizoen zie ik dan ook meer als een warming-up en daarvoor is dit kanaaltje zeer geschikt. Even kijken of ik alle materialen nog op orde heb en de beleving van het doodazen weer te pakken krijg. Ik had de hengels nog maar een paar minuten inliggen toen de chaos toesloeg.



Een dubbele aanbeet! Wat nu? Als ik me eerst zou richten op één hengel, dan zou dit kunnen betekenen dat de snoek aan de andere hengel de dreg zou inslikken. Ik moest eerst bij beide snoeken de haak zetten en ze vervolgens om de beurt afdrillen. Het zetten van de haken ging goed en na het afdrillen van de eerste snoek en het landen met de kieuwgreep, onthaakte ik deze snoek en bewaarde hem vervolgens even in het water in een groot karpernet. De tweede snoek lag ook vlot op de kant en onthaken ging ook soepel. Ik nam snel een foto van beide snoeken en zette ze tegelijkertijd terug. Twee flinke kolken achterlatend schoten ze naar het midden van het kanaal. De hectiek had al met al enkele minuten geduurd, ik moest even bijkomen… dit was meer dan een warming-up!

De hengels lagen opnieuw in en eindelijk zat ik op mijn stoeltje weg te dromen. Ik droomde over nieuwe visgronden. Jachtterreinen met grote indrukwekkende snoeken. Snoeken met kieuwdeksels zo breed dat een volwassen hand er compleet in verdwijnt. Ik hoop deze winter weer een paar van deze zoetwaterkrokodillen te mogen landen.


Zoals wel vaker bij doodaasvissen kan het lange tijd rustig blijven voordat er een aanbeet komt. Als er dan een aanbeet komt en de drop-arm-indicator losschiet, de lijn rustig afwikkelt en de beetmelder piepje voor piepje signaal geeft, ervaar ik een heerlijke spanning! Wat veroorzaakt deze aanbeet? Hoogstwaarschijnlijk snoek, maar wat voor een? Een fractie na aanslaan weet ik over het algemeen meer. Sla ik vast alsof ik een complete biels aan de haak heb hangen, dan gaat het om de door mij zo geliefde metersnoek!

Opnieuw een aanbeet! De indicator schiet los en ik sta in een oogwenk bij mijn hengel. Ik wacht niet lang en sla aan. Geen biels aan de andere kant, maar zenuwachtig gespartel. De derde snoek van het seizoen zet ik even later op de foto. Volgende week kies ik een ander water. Een alles of niets water. Grote kans op blanken, maar als de pieper gaat…



Wordt vervolgd.


Dit artikel is oorspronkelijk gepubliceerd op de blog van Koen Verweij.