De Jacht – Metersnoek 56

Het is januari en ik heb weekend. Buiten is het een drukte van jewelste. Meesjes, mussen, groenlingen en merels vliegen af en aan. Het door mijn dochtertjes opgehangen voer wordt gretig gegeten, zeker nu het eindelijk een beetje winter is in Nederland. Voor mij de hoogste tijd om mijn warmtepak en thermoboots aan te doen, wat visgerei in de auto te laden en op pad te gaan. 
Met twee hengels bevis ik een kom waar vroeger het waterverkeer kon keren. Tegenwoordig wordt het kanaal niet meer gebruikt voor de scheepvaart. De reden waarom ik in deze kom vis is dat ik daar veel aalscholvers had gezien. De ene witvis na de andere verdween in hun kelen. Waar witvis zit, zit snoek. Dat is zo klaar als een klontje. Ik kon de verleiding dan ook niet weerstaan deze keer de zandafgravingen links te laten liggen om mijn succes hier af te dwingen. Een uurtje doodaasvissen bleek voldoende te zijn. Een kalme aanbeet voorspelde veel goeds. Heel rustig werd de lijn uit de clip getrokken en piepje voor piepje gaf mijn beetmelder signaal. Krachtig zette ik de haak en krachtig werd er teruggetrokken. Na een stevige dril, enkele minuten later, stond ik met een indrukwekkende snoek te poseren voor de camera. Eindelijk weer een winterse meter, mijn weekend kon niet meer stuk…


Dit artikel is oorspronkelijk gepubliceerd op de blog van Koen Verweij.