Clarissa en het Kreunend Slipje

Als ik voor de zoveelste keer ergens mijn pennetje laat
zakken dan komt het gevoel weer…

Het begint ongeveer zo, ik begin in mezelf te praten en stel
de vraag waarom heb ik al die moeite zoals nu in de stromende regen ervoor over
om een karper te vangen met een pennetje,waarom doe ik dit nou eigenlijk? In
Frankrijk liep de ene naar de andere hengel af als ik lekker luierend in de zon een
spelletje  rummikub  zat te spelen. Voor de zoveelste keer liep ik
dan naar de  hengel en pompte  met de 3,25 lb stok de karper snel naar binnen.
Soms een foto maken, en de onderlijn met tijgernoot kon zo weer terug voor de
volgende aanbeet. Op zich hartstikke leuk natuurlijk, maar ik mis iets.
Wat ik tijdens het “vakantiewerk” mis is de beleving van een
dril..met aangepast materiaal waar een karper kan laten zien wat hij waard is, en waar ik zelf ook nog plezier aan beleef!

Daarom  ben ik (Hardy liefhebber) op zoek
gegaan naar een Hardy Clarissa penhengel van glasvezel, 11Ft.
En gelukkig kwam die snel op mijn pad!,een paar dagen terug
kon ik hem ruilen voor een Hardy Fred Taylor Trotter bij een echte Hardy
liefhebber. Enthousiast werden ook andere beauty van hengels voorzichtig op de tuintafel
neergelegd,wat een prachtig gezicht dat nostalgische materiaal soms bijna in mint conditie! leuk om te vermelden is dat de voorloper van de eveneens zeer gewilde Hardy
Richard Walker no1 en no2  ook door Hardy
is geproduceerd onder de naam Gordons.

Die voorloper zag er exact hetzelfde uit!

Een detail in het logo van Gordons is het Hardy kasteeltje
met haak met vlieg, dat is anders dan het logo dat Hardy daarna is gaan
gebruiken.

Genoeg gemijmerd! Vandaag moest het dan maar gebeuren, op de
vergeten poel werden de gebruikelijke voerplekken aangelegd en daarna werd  de Clarissa voorzien van een Abu 44.

De lijn 0,25mm werd door de ogen gehaald en daarna het
drijvertje en de pen. Bij het water was een flintertje lood voldoende om de pen
af te stellen. Ik heb de laatste weken zo staan te kloten..met haken dat ik
besloot het anders te doen deze keer.

In mijn verhaal Horror in de polder ving ik een grote schub met een superlicht
klauwhaakje van owner..die haak heeft zich toen echt bewezen.en die zat nog in de tas!Werkelijk een heel mooie haakje voor de mais.

Ook in combinatie met een dunnere nylon gedraagt deze haak zich heel natuurlijk.

Een paar zachte maïskorrels op de haak en er kan worden
gevist, de voerplekken hebben ondertussen hun “aantrekkelijke” werk mogelijk gedaan..

Als een voerplek word bezocht door een karper dan moet je
dat vaak kunnen zien, als ik dus niets zie dan loop ik gewoon door. Na een uurtje wandelen kon ik in
een zeer heftige regenbui toch een onderscheid maken tussen regenbellen en karperbellen!

Voorzichtig kruip ik tegen een boom aan en laat de mais
zakken, het pennetje stond net en vertrok meteen de diepte in.
In een reflex sloeg ik aan en het kreunend slipje geluid van de Abu
44 deed me direct denken aan lang vervlogen tijden. Dit voelde weer eens goed
aan en de karper maakte meters, en dat mocht .Er was geen enkele reden om de
boel te forceren dus genieten met een zeer kromme hengel mocht!

Wat een genot en wat een beleving, even terug bij af is soms niet
verkeerd.


Groeten Hans


Dit artikel is oorspronkelijk gepubliceerd op de blog van Hans Koeslag en met toestemming geplaatst op hengelsportnieuws.nl.